«Ο Χάρος έκοβε βόλτες πάνω – κάτω σε τούτη την κλινική»

Η γιατρός διέκοψε την είσοδο μου στο δωμάτιο, έτρεξε και με πρόλαβε, κλείνοντας την πόρτα ώστε να μην έχω ορατότητα. ¨Συγγνώμη έχουμε ένα περιστατικό» είπε με χαμηλωμένο και στενάχωρο βλέμμα, και συνέχισε, θα σας παρακαλούσα να μείνετε στο σαλονάκι έξω, από την κλινική του ογκολογικου- αιματολογικού και όταν όλα είναι » έτοιμα» θα σας καλέσουμε. Πήρα τη τσάντα μου και κατευθύνθηκα σε εκείνο το σαλονάκι, αν και άνετη μπροστά στην αδερφή μου, που με συνόδευε, μέσα μου αγωνιούσα, πρώτη φόρα εισαγώγη σε μία τόσο ετοιμοπόλεμη κλινική… Προσπαθούσα να ακούσω και τον παραμικρό θόρυβο, ωστε να καταλάβω αν πέθανε κάποιος απο το δωμάτιο που προοριζόταν να γίνει δικό μου για ελαχιστές μέρες.. Δεν άκουσα ούτε φωνές, ούτε κλάμματα, ούτε τον γνωστό θρήνο.. Όμως η μυρωδιά του θανάτου με είχε περικυκλώσει.. Είχε περικυκλώσει το μυαλό μου… Βουβός θάνατος σκεφτόμουν και κάθισα στο σαλονάκι… Δεν πέρασαν ούτε δέκα λεπτά και μαυροντυμμενοι άνθρωποι έβγαιναν από ...

Δημοφιλέστερες Ειδήσεις